Rabarber

De ark van Noach

foto: Nina Sondagh

speelperiode: 29 april t/m 5 mei 2018 en reprise 22 t/m 26 oktober 2018
locatie: Theater Merlijn

De weersvoorspellingen zijn slecht. Het gaat steeds harder regenen. Bovendien hebben de ouders van Noach telkens ruzie en willen niet samen onder één paraplu. Noach krijgt het advies om een ark te bouwen en mag zelf beslissen wie er mee mogen. Maar van elk diersoort mogen er maar twee mee. Welke neemt Noach mee in de ark om te varen naar een nieuw begin?

Een voorstelling voor iedereen vanaf 5 jaar.

Deze familievoorstelling is onderdeel van het Internationaal Jeugd Kunstfestival De Betovering 2018.

Spelers

Loethe Ammeraal, Roemer van den Broek, Rachel Butter, Sarah Cabrita, Lucas Caminada, Lola Dirker, Ender Gieben, Annick Heidema, Hannah Hentenaar, Kaja Luiten, Frederik Von Maltzahn, Nasheeda Meerzorg, Lucas van der Poll, Sija Rijnveld, Sven Roerdink, Isabel van Straaten, Dennis Turenhout, Eline Vieveen, Juliana Zijlstra.
Muzikanten: Moos de Walle.

Makers

Regie en script: Marjet Moorman, Muziek: Marne Miesen, Choreografie: Yoni Serlie, Decorontwerp: Vasilis Apostolatos, Kostuums: Caterina Pavan, Assistent kostuums: Eva Kernan, Lichtontwerp: Joost Kelderman, Technische ondersteuning: Dennis Ros, Productie- en regie assistent: Melody Akkerman, Productie: Miranda van der Kooy.
Foto’s voor poster en persbeelden: Nina Sondagh.

Fragment

Dit is Noach.
Hij gelooft in mij.
Maar hij gelooft in van alles.
Ook denkt hij veel.
Heel veel.
Over dolfijnen die nog nooit een mier hebben gezien.
Of olifanten die heel vaak op mieren gaan zitten,
zonder het ooit te weten.
Papegaaien die niet weten wat ze zeggen, maar het toch zeggen.
En dat je tegen iedereen kan praten maar niet met iedereen.
Dat je als je een egel bent je nooit wordt geknuffeld,
of misschien behalve dan door een kever,
of een ander dier met een harde buitenkant.
Dat je soms een knuffel krijgt als je niet wil.
En soms niet als je wel wil.
Dus dat je soms een egel wil zijn.
Soms een babyhond,
want iedereen wil babyhonden knuffelen.
Terwijl zeeotters toch ook best schattig zijn.
Maar wel glibberig.
Dat de schreeuw van een leeuw pijn aan je oor doet,
maar de schreeuw van een eekhoorn je oor kietelt,
ook al bedoelen ze hetzelfde
En dat mensen zo..
Hoe mensen zo..
Waarom mensen zo..